Aleksandar Dinić, koji se suočava s optužbama za ubistvo, nosio je metak kao uspomenu sa ukrajinskog ratišta, a njegov angažman kao plaćenog ubice povezuje se s ratom između Kavačkog i Škaljarskog klana. Ova priča razotkriva mračne strane organizovanog kriminala i ratnog iskustva u pozadini brutalnog zločina.
U januaru ove godine, policija je pronašla 35-godišnjeg Aleksandra Dinića dok su ga hapsili zbog ubistva izvršenog nekoliko dana ranije. Ubijena osoba, za koju se sumnja da je bila član Balkanskog narko kartela, bila je osumnjičena za krijumčarenje 324 kilograma kokaina iz Južne Amerike u Evropu.
Dinić je ispričao da su ga za ovaj zločin angažovali pripadnici kriminalnog Kavačkog klana iz Crne Gore. Sukobi između Kavačkog i Škaljarskog klana traju od 2015. godine, a od tada su desetine ljudi poginule u nasilju koje je počelo nestankom 300 kilograma kokaina iz stana u Valensiji. Muškarac pod imenom Goran Radoman bio je jedna od prvih žrtava ovog sukoba.
Tokom ispitivanja pred tužiocem, Dinić je istakao da se nikada nije osjećao kao član organizovanog kriminala, ali je priznao da je imao iskustva s ukrajinskog ratišta, gdje je služio u pro-ruskim snagama. Rad u kriminalu Diniću je bio motivisan njegovom potrebom za brzom gotovinom koja bi mu osigurala bolji život.
Dinić je upoznao 43-godišnjeg Živka Bakića samo jedan dan prije zločina. Bakić se tada nalazio u kućnom pritvoru zbog prošlih krivičnih dela. Dinić je promatrao njegovu rutinu i iskoristio trenutak kada mu je Bakić ponudio pomoć zbog zaglavljenog automobila. Sljedećeg dana, Dinić je izrešetao Bakića sa sedam metaka iz heklera, a njegovo tijelo ostalo je ležati u snegu.
Nakon zločina, Dinić je povukao se i skrivao, ali je na kraju uhapšen dok je šetao svog haskija, Lanu. Dinić je izrazio zabrinutost za budućnost svog psa, koji mu je bio jedina preostala porodica.
Iskustvo s ratišta u Ukrajini i posledice
Dinić nikada nije bio procesuiran za svoje učešće u ratu u Ukrajini, iako je prema zakonima Srbije za to delo propisana kazna od šest meseci do pet godina. Njegovo ime se nalazilo na nezvaničnom ukrajinskom sajtu “Mirotvorec,” gdje je opisan kao borac nelegalne oružane formacije.
Pre hapšenja, Dinić je često bio pred sudom zbog različitih krivičnih dela, ali se nikada nije posvetila pažnja njegovim potencijalnim mentalnim posljedicama ratovanja. Njegov advokat je ukazao na to da je Dinić mogao imati post-traumatski stresni poremećaj, zbog čega su zahtevani psihijatrijski pregledi.
Dinić se, prema nekim izvorima, opisivao kao “usamljenika” koji je vodio neuredan život, često menjajući poslove i stanove, te se borio s zavisnošću od alkohola i droge. Postavlja se pitanje uticaja traumatičnih iskustava s ratišta na njegovu sposobnost donošenja moralnih odluka.
Prikazanje zločina za novac
Dinić, koji je čekao suđenje, nikada nije dobio obećani novac za ubistvo članova Balkanskog kartela. Tokom svojih izjava, on je priznao da je boravak u Ukrajini ispunio osjećajem unutrašnje borbe i nesigurnosti.
Analizirajući situaciju od 2014. do 2026. godine, podaci pokazuju da su u Srbiji pokrenuti brojni postupci za krivična dela koja se odnose na učešće u ratovima, sa samo nekoliko osuđujućih presuda.
Sve u svemu, Dinićeva priča osvetljava kompleksnost povezanosti između ratnog iskustva i organizovanog kriminala, pokrećući pitanja o etici, pravdi i rehabilitaciji za one koji su bili uključeni u sukobe.