Raif Dizdarević, istaknuti bosanskohercegovački političar i nekadašnji predsjednik Predsjedništva Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije, preminuo je jutros, 2. septembra 2026. godine u Sarajevu, u 100. godini života.
Raif Dizdarević rođen je 9. decembra 1926. godine u Fojnici, u porodici snažno vezanoj za antifašistički pokret. Od sedmerice braće koji su učestvovali u Narodnooslobodilačkoj borbi, trojica su ubijena tokom Drugog svjetskog rata. Najstariji brat Zijo, književnik, ubijen je u ustaškom logoru Jasenovac, Nusret je kao ranjeni partizan ubijen u partizanskoj bolnici 1942. godine, dok je Hasan poginuo u borbama.
Dizdarević se Narodnooslobodilačkoj vojsci priključio 1. augusta 1943. godine, kada je imao 16 godina. Najprije je bio borac, a potom je obavljao dužnost pomoćnika obavještajca Visočko-fojničkog partizanskog odreda. Nakon rata, radio je u sigurnosnim službama Bosne i Hercegovine, a početkom 1951. godine prelazi u Ministarstvo inostranih poslova FNRJ, čime počinje njegova višedecenijska diplomatska i državna karijera.
Tokom svoje diplomatske službe, Dizdarević je radio u ambasadama Jugoslavije u Bugarskoj, Sovjetskom Savezu i Čehoslovačkoj. U Sofiji je, početkom pedesetih godina, bio sekretar i otpravnik poslova, dok je od 1956. do 1959. godine djelovao kao prvi sekretar ambasade u Moskvi, istovremeno zadužen i za odnose s Mongolijom. Od 1963. do 1967. godine bio je savjetnik jugoslavenske ambasade u Pragu. Između diplomatskih angažmana, obavljao je odgovorne poslove u saveznom sekretarijatu za inostrane poslove.
Dio karijere proveo je i u sindikalnim strukturama. Bio je sekretar i član Predsjedništva Vijeća Saveza sindikata Jugoslavije, a potom predsjednik Vijeća Saveza sindikata Bosne i Hercegovine. Godine 1978. izabran je za predsjednika Predsjedništva SRBiH. Četiri godine kasnije postao je predsjednik Skupštine SFRJ, a od 1984. do 1987. godine obavljao je funkciju saveznog sekretara za inostrane poslove.
Krajem 1987. godine, izabran je za člana Predsjedništva SFRJ, a u maju naredne godine preuzeo je njegovu najvišu funkciju. Predsjednik Predsjedništva SFRJ bio je od 15. maja 1988. do 15. maja 1989. godine, u periodu kada su se političke i ekonomske krize u Jugoslaviji sve snažnije produbljivale. Tokom svoje karijere, Dizdarević je bio član brojnih saveznih i republičkih državnih i političkih tijela. Posebno mjesto u njegovoj biografiji zauzima činjenica da je bio jedini političar iz Bosne i Hercegovine koji je u vrijeme socijalističke Jugoslavije obavljao funkcije predsjednika jugoslavenskog parlamenta, saveznog sekretara za inostrane poslove te predsjednika Predsjedništva SFRJ.
Tokom agresije na Bosnu i Hercegovinu, Dizdarević je ostao u domovini, odbivši ponude da bude evakuisan i politički angažovan izvan BiH. Nakon povlačenja iz aktivne politike, nastavio je pisati i objavljivati, fokusirajući se prvenstveno na iskustva jugoslavenske politike i raspad države. Među njegovim knjigama su “Od smrti Tita do smrti Jugoslavije”, “Vrijeme koje se pamti”, “Put u raspad” i “Sudbonosni podvig Jugoslavije”.